Futbolu seven ama meseleye tribün fanatizminden ziyade oyunun içindeki o satranç tahtası gibi bakan biri olarak, bugün tarihe bir not düşmek istiyorum. Konumuz: Domenico Tedesco ve Fenerbahçe.
Bazen doğru adamın, yanlış zamanda ve sabırsız bir iklimde nasıl harcandığının en somut örneğini yaşadık. Tedesco buraya geldiğinde, cebinde modern futbolun gereksinimleri, elinde ise henüz işlenmemiş bir kadro vardı. Ancak biz, her zamanki gibi "sonuç" canavarına, "süreci" kurban ettik.
Sistemin İçindeki Günah Keçisi
Tedesco’nun Fenerbahçe macerası başladığından beri yapılan eleştirilerin çoğu, sahadaki taktiksel derinlikten ziyade skorboard üzerinden yapıldı. Oysa Tedesco, sadece bir teknik direktör değil, bir sistem inşaatçısıydı. Eleştirilerin odak noktası olan "oyuncu tercihleri" veya "esneklik" konuları, aslında kulübün yıllardır süregelen yapısal sorunlarının hocaya yansıtılmasından başka bir şey değildi.
Fenerbahçe yönetimi ve camiası, maalesef faturayı en kolay kesilecek isme, yani kulübedeki adama kesti. Hata mıydı? Bence büyük bir hataydı.
Neden Sabredemedik?
Modern futbol artık sadece yıldız oyuncularla değil, bir oyun felsefesiyle kazanılıyor. Tedesco'nun Schalke ve Leipzig dönemlerine baktığımızda, ona zaman verildiğinde neler yapabileceğini görmüştük. Fakat İstanbul’un kaotik futbol ikliminde, "hemen şimdi şampiyonluk" baskısı, bu inşa sürecini yerle bir etti.
Yönetim Zaafı: Sabır, sadece taraftardan beklenmez; asıl sabrı yönetimin göstermesi ve hocanın arkasında bir kalkan gibi durması gerekirdi.
Kolay Yol: Tedesco’yu göndermek, kulüp içindeki asıl sorunları (transfer planlaması, idari yapı vs.) halının altına süpürmek için bir kaçış yoluydu.
Sonuç: Tarih Kimi Haklı Çıkaracak?
Benim penceremden görünen şu: Fenerbahçe, Domenico Tedesco'yu göndererek sadece bir hocayı değil, gelecekte meyve verecek bir vizyonu da kapı dışarı etti. Başarısızlığın suçunu tamamen ona yıkmak, adaletsiz bir yaklaşımdı.
Bu yazı burada dursun. Yıllar sonra "Fenerbahçe o dönem neden istikrar yakalayamadı?" diye sorduğumuzda, cevabı Tedesco'nun bavulunu topladığı o sabırsız günde bulacağız. Futbol bir akıl oyunudur ve biz o gün, aklı değil duygusal refleksi seçtik.
Sence Tedesco'nun ardından gelen süreçte yapılan hamleler, bu kaybı telafi edebilecek kadar vizyoner miydi yoksa sadece günü kurtarmaya mı yönelikti?